Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2021

Το ψηφιακό εκπαιδευτικό σενάριο για την Αντίσταση (1941-44)

 

Χάρης Αθανασιάδης και Αρχοντία Μαντζαρίδου[1]

Σε εκτενές άρθρο του Μιχάλη Λυμπεράτου, που δημοσιεύθηκε στην Εκπαιδευτική Λέσχη (31 Δεκεμβρίου 2020) υπό τον τίτλο «Οι “πλατφόρμες προφορικών μαρτυριών”, η “νέα ιστορία” και το σχολείο», γίνεται ειδική (επικριτική) αναφορά στην ψηφιακή εκπαιδευτική πλατφόρμα «Μνήμες από την Κατοχή στην Ελλάδα» και στα εκεί αναρτημένα «εκπαιδευτικά σενάρια». Σύμφωνα με τον αρθρογράφο, κεντρικός στόχος  αυτών των σεναρίων είναι η «αναθεώρηση της ιστορικής γνώσης της κατοχικής περιόδου». Για να υποστηρίξει τον ισχυρισμό του αυτόν και ταυτόχρονα να καταδείξει την κατεύθυνση της αναθεώρησης, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα:

«Η εθνική αντίσταση στην Ελλάδα σχεδόν εξοβελίζεται, παραλείπονται η ίδρυση, οι στόχοι και η δράση του ΕΑΜ, το γιατί οι μάζες προσχώρησαν στα αιτήματα του, η ύπαρξη της “Ελεύθερης Ελλάδας” και οι νόμοι της, τα συσσίτια, το άνοιγμα των αποθηκών των μαυραγοριτών, η δράση της ΕΠΟΝ, η μάχη της Σοδειάς, η τάξη που επέβαλε στην ύπαιθρο ο ΕΛΑΣ, ενώ αγνοούνται πλήρως τα μεγάλα συλλαλητήρια και οι απεργίες. Επιπλέον, παραλείπονται η “μαύρη αγορά”, η βία των κατακτητών

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2021

Να ανοίξουν στις 7, στις 8, στις 11 ή αργότερα; Το παιχνίδι της κολοκυθιάς και τα σχολεία…

 

Δημήτρης Μαριόλης

Το 2020 μας άφησε. Για τα αποκαΐδια της ανιστορικής βεβαιότητας ότι “το μέλλον βελτιούται αενάως” ξέρουμε ποιος έχει την ευθύνη. Ας πράξουμε λοιπόν ό,τι χρειάζεται! Αλλά για να πράξουμε, πρέπει να πάρουμε υπόψη μας την πραγματικότητα, να δούμε το μεγάλο τοπίο πίσω από την αιφνιδιαστική και αμφίσημη δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου σε σχέση με την αυστηροποίηση των μέτρων «με στόχο να φτάσουμε με ασφάλεια στις 11 Ιανουαρίου» και να


ανοίξουν τα σχολεία.[1] Να θυμίσουμε μόνο, ότι προς τα τέλη Αυγούστου, η Υπουργός Παιδείας είχε καλέσει τους γονείς να επιστρέψουν νωρίτερα από τις διακοπές τους, ώστε να ανοίξουν στις 7 Σεπτεμβρίου τα σχολεία και, σε δεύτερη φάση, δήλωσε πως επειδή δεν το έπραξαν, τα σχολεία θα άνοιγαν μία εβδομάδα αργότερα.

Υπάρχουν ορισμένα δεδομένα τα οποία δεν επιδέχονται αμφισβήτησης διότι έχουν καταγραφεί είτε ως γεγονότα είτε ως αποτελέσματα ερευνών και μετρήσεων αξιόπιστων πηγών. Ας σταχυολογήσουμε μερικά από αυτά:

1.      Σε μια πρόσφατη μελέτη των New York Times όπου συγκρίνονται και συσχετίζονται τα δεδομένα του πρώτου και του δεύτερου κύματος των χωρών της Ευρώπης, η Ελλάδα ήταν στη δεύτερη χειρότερη θέση μετά την Τσεχία ως προς το ποσοστό μεταβολής των θανάτων. Στο κορύφωμα

Σάββατο 2 Ιανουαρίου 2021

Οι «πλατφόρμες προφορικών μαρτυριών», η «νέα ιστορία» και το σχολείο

 

Μιχάλης Λυμπεράτος

Εδώ και τουλάχιστον μια 40ετία βρίσκεται σε εξέλιξη μια διεθνής απόπειρα αναθεώρησης των αντιλήψεων, των πεποιθήσεων και γνώσης για την ιστορία του δεύτερου μισού του 20ου αιώνα. Προφανώς αυτό συνδέεται με την στρατηγική των μηχανισμών παγκοσμιοποίησης ώστε να αρθούν τα εμπόδια στην «επικοινωνία» μεταξύ των λαών στα πλαίσια της διεθνούς αγοράς, ιδίως όταν αυτά σχετίζονται με οδυνηρές μνήμες ιμπεριαλιστικής εκμετάλλευσης χωρών, όπως αυτή που κορυφώθηκε με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.


Σχετίζεται και με την επιδίωξη χωρών, όπως η Γερμανία, που πρωτοστάτησαν στη διαδικασία αυτή και απώλεσαν μεταπολεμικά, ως τιμωρία, την θέση τους στην διεθνή κοινότητα να αναδιατάξουν τις μεταξύ τους σχέσεις με τις άλλες υπερδυνάμεις και να επανέλθουν στους διεθνείς οργανισμούς παγκόσμιων αποφάσεων, όπως το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, χωρίς, μάλιστα, να αποκαταστήσουν και να αποδώσουν πίσω τμήμα της παραγόμενης υπεραξίας που δήωσαν στον πόλεμο.

Δεν είναι όλα αυτά ανεξάρτητα από την επανάκαμψη εθνικισμών μετά την πτώση ή παράλληλα με αυτήν των ανατολικών συστημάτων, όπως εκδηλώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, εθνικισμός που ανανεώνεται πρόσφατα υπό νέους όρους, συνεπεία της κρίσης του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος και της ευχέρειας που παρέχουν οι νέες τεχνολογίες της «κοινωνίας της γνώσης», ώστε να σταματήσει